ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พะ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 64 รายการ

กะหำแพะ

น. ชื่อมะเขือพันธุ์หนึ่งของชนิด Solanum melongena L..
 พจนานุกรมไทย

เคราแพะ

น. เคราใต้คางที่ไว้ยาวเรียวแหลมคล้ายขนใต้คางของแพะ, เรียกคางที่ไว้เคราเช่นนั้นว่า คางแพะ.
 พจนานุกรมไทย

จับแพะชนแกะ

ก. ทำอย่างขอไปที ไม่ได้อย่างนี้ก็เอาอย่างนั้นเข้าแทนเพื่อให้ลุล่วงไป.
 พจนานุกรมไทย

ได้ทีขี่แพะไล่

(สำ) ก. ซํ้าเติมเมื่อผู้อื่นเพลี่ยงพลํ้าลง.
 พจนานุกรมไทย

ตามพ,ตามพ-,ตามพะ

[ตามพะ-] (แบบ) น. ทองแดง. (ป. ตมฺพ; ส. ตามฺร).
 พจนานุกรมไทย

ตุมพะ

(แบบ) น. ชื่อมาตราตวงอย่างโบราณ; หม้อนํ้ามีพวย. (ป.; ส. ตุมฺร).
 พจนานุกรมไทย

ทัพ,ทัพ-,ทัพ-,ทัพพะ

[ทับพะ-] น. เครื่องใช้ต่าง ๆ, สมบัติ, เงิน, มักใช้ประกอบส่วนหน้าสมาส. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

นงพะงา

น. นางงาม.
 พจนานุกรมไทย

บุรพภัทรบท,ปุพพะภัททะ

[บุระพะพัดทฺระบด, บุบพะพัดทฺระบด, ปุบพะพัดทะ] น. ดาวฤกษ์ที่ ๒๕ มี ๒ ดวง เห็นเป็นรูปราชสีห์ตัวผู้หรือเพดานตอนหน้า, ดาวโปฐบท ดาวแรดตัวผู้ หรือ ดาวหัวเนื้อทราย ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

บูรพ์,บูรพะ

[บูน, บูระพะ] ว. บุพ.
 พจนานุกรมไทย

ป่าแพะ

(ถิ่น-พายัพ) น. ป่าละเมาะ.
 พจนานุกรมไทย

ปุพพ,ปุพพ-,ปุพพะ

[ปุบพะ] ว. บุพ, บุพพะ. (ป.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด