คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*พกา*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 7 รายการ

บุพการี

น. ผู้ที่ทำอุปการะมาก่อน เช่น บิดามารดาเป็นบุพการีของบุตรธิดา. (ป. ปุพฺพการี); (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.

ผู้บุพการี

น. ผู้ที่ทำอุปการะมาก่อน ได้แก่ บิดา มารดา ปู่ ย่า ตา ยาย ทวด; (กฎ) ญาติทางสาโลหิตโดยตรงขึ้นไป ได้แก่ บิดามารดา ปู่ย่า ตายาย ทวด.

ฝักเพกา

น. เครื่องประดับยอดปรางค์ ทำเป็นรูปหอก มีกิ่งเป็นรูปดาบแตกสาขาออกไป ๔ ทิศ, แง่งขิง ลำภุขัน สลัดได นพศูล หรือ นภศูล ก็เรียก.

พกา

(กลอน) น. นกยาง.

พิมพการัง

[พิมพะ-] ดู พิมปะการัง.

เพกา

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Oroxylum indicum (L.) Kurz ในวงศ์ Bignoniaceae ฝักแบนยาวใหญ่มาก ฝักอ่อนทำให้สุกแล้วกินได้ เมล็ดใช้ทำยาได้.

ภาพกาก

น. ภาพเขียนที่เป็นตัวประกอบในเรื่อง.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ