ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปาก, พระโอษฐ์
(กฎ) น. หลักกฎหมายที่ไม่ยอมให้อ้างหรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงให้ผิดไปจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามพฤติการณ์ ไม่ว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏนั้นจะเป็นจริงหรือไม่ก็ตาม. (อ. estoppel).
ก. ทำให้เกิดเสียงดังด้วยการใช้ลิ้นดันเพดานเป็นต้นแล้วสลัดลง.
ว. ดีแต่พูด ทำไม่ได้, ไม่เก่งจริง.
ก. ทันทีที่สุดคำพูด, ทันทีที่จบคำพูด.
น. คำที่เอาอย่างเขามาพูด; คนสำหรับเขาล้อด่าว่าและติเตียน.
ก. เจนปาก, คล่องปาก.
ว. เจนปาก, ขึ้นปาก ก็ว่า.
ก. พูดอย่างนั้นเสมอ ๆ, พูดจนเป็นนิสัย.
ก. มีฐานะดีขึ้นกว่าเดิมพอทัดเทียมเพื่อน, ลืมตาอ้าปาก หรือ ลืมหน้าอ้าปาก ก็ว่า.
ก. ทำเสียงด้วยปากดังจุ ๆ.
ก. เล่าสืบกันมา; พูดยันกันเพื่อสอบสวนฝ่ายผิดฝ่ายถูก.
ก. ใช้คำใดคำหนึ่งบ่อย ๆ จนเป็นนิสัย.