ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ปลี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 39 รายการ

ปลีกกล้วย

หัวปลี

สัตว์และเบ็ดเตล็ด

ปลีกล้วย

หัวปลี

คำสุภาพ

กะปลกกะเปลี้ย

[-ปฺลก-เปฺลี้ย] ว. อ่อนเพลีย, อ่อนเปลี้ย, ไม่แข็งแรง.
 พจนานุกรมไทย

กินปลี

น. ชื่อนกในวงศ์ Nectariniidae ตัวเล็ก ปากยาวโค้งงองุ้มปลายแหลมเล็ก กินแมลง นํ้าหวานในปลีกล้วยและดอกไม้ ในประเทศไทยมีหลายชนิด เช่น กินปลีอกเหลือง (Nectarinia jugularis) กินปลีแก้มสีทับทิม (Anthreptes singalensis).
 พจนานุกรมไทย

ข้อปลีกย่อย

น. รายละเอียด, เรื่องเบ็ดเตล็ด.
 พจนานุกรมไทย

ขายปลีก

ก. ขายเป็นส่วนย่อย, ขายตรงแก่ผู้บริโภคใช้สอย.
 พจนานุกรมไทย

ง่อยเปลี้ยเสียขา

ว. มีร่างกายพิการจนเดินไม่ได้อย่างปรกติ.
 พจนานุกรมไทย

เงินปลีก

น. เงินจำนวนย่อยที่แตกออกมาจากเงินจำนวนใหญ่หน่วยใดหน่วยหนึ่งของเงินตรา.
 พจนานุกรมไทย

ดีปลี

[-ปฺลี] น. ชื่อไม้เถา ๓ ชนิดในสกุล Piper วงศ์ Piperaceae คือ ชนิด P. longum L., P. peepuloides Roxb. และ P. retrofractum Vahl มีรากตามข้อของลำต้นเพื่อยึดเกาะ ผลอัดแน่นเป็นช่อ ทุกส่วนมีกลิ่น โดยเฉพาะผลกลิ่นหอมฉุน รสเผ็ดร้อนใช้เป็นเครื่องเทศและทำยาได้.
 พจนานุกรมไทย

เด็ดปลีไม่มีใย

(สำ) ก. ตัดขาด, ตัดญาติขาดมิตรกันเด็ดขาด, เด็ดบัวไม่ไว้ใย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ปลกเปลี้ย

[ปฺลกเปฺลี้ย] ก. กะปลกกะเปลี้ย.
 พจนานุกรมไทย

ปลี

[ปฺลี] น. ช่อดอกของกล้วยที่ยังมีกาบหุ้มอยู่; กล้ามเนื้อที่มีรูปลักษณะอย่างหัวปลี เช่น ปลีน่อง; ยอดเจดีย์หรือยอดมณฑปเหนือปล้องไฉนหรือบัวกลุ่มขึ้นไป.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด