ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*บุตร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 20 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา บุตรา, บุตรี, บุตร,บุตร-

กุลบุตร

[กุนละ-] น. ลูกชายผู้มีตระกูล.
 พจนานุกรมไทย

โคบุตร

[-บุด] น. ชื่อช้างหมู่ ๑ ในอัฏฐคช ตระกูลวิษณุพงศ์ มีสีผิวเหลือง หางเหมือนหางโค งางอน เวลาร้องมีเสียงเหมือนเสียงโคป่า เช่น ลางคือโคบุตรพรายพรรณ ลางสารสำคัญ คือสีหชงฆาควร. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ชินบุตร

[ชินนะบุด] น. พระสงฆ์. (ส. ชินปุตะ; ป. ชินปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

เทพบุตร

[เทบพะบุด] น. เทวดาผู้ชาย. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

บุตร,บุตร-

[บุด, บุดตฺระ-] น. ลูก, ลูกชาย. (ส. ปุตฺร; ป. ปุตฺต).
 พจนานุกรมไทย

บุตรธรรม

[บุดตฺระทำ] น. หน้าที่ของลูก.
 พจนานุกรมไทย

บุตรบุญธรรม

[บุดบุนทำ] (กฎ) น. บุตรของผู้อื่นที่บุคคลได้จดทะเบียนรับเป็นบุตรของตน.
 พจนานุกรมไทย

บุตรา

[บุดตฺรา] (กลอน) น. บุตร.
 พจนานุกรมไทย

บุตรี

[บุดตฺรี] น. ลูกผู้หญิง. (ส. ปุตฺรี).
 พจนานุกรมไทย

บุตรีตระสุม

[บุดตฺรีตฺระสุม] น. ต้นนางแย้ม. (ช.).
 พจนานุกรมไทย

ผู้รับบุตรบุญธรรม

(กฎ) น. ผู้ที่ได้จดทะเบียนรับบุตรของบุคคลอื่นมาเป็นบุตรของตน.
 พจนานุกรมไทย

พรหมบุตร

น. พราหมณ์, ลูกพราหมณ์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด