ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ธร"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 29 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ธร

กำธร

[-ทอน] ว. สนั่น, หวั่นไหว, สะเทือน, เช่น เสียงเทพอวยอาศิรวาท กำธรอากาศ ฦๅเลวงไชยไชย. (สมุทรโฆษ). (เทียบ ข. กํทร ว่า บรรลือเสียง, ตีรัว).
 พจนานุกรมไทย

เจ้าฟ้าหญิงสิรินธร

น. ชื่อนกนางแอ่นชนิด Pseudochelidon sirintarae ในวงศ์ Hirundinidae ลำตัวสีดำ มีแต้มขาวตรงโคนหาง ตาและขอบตาขาว ปากเหลือง เฉพาะตัวผู้มีหางยาวคล้ายเส้นลวด ๒ เส้นพบบริเวณบึงบอระเพ็ด, ตาพอง ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ตำรวจภูธร

น. ตำรวจผู้มีหน้าที่ระวังและระงับเหตุการณ์ทางอาญาภายนอกกรุงเทพมหานคร.
 พจนานุกรมไทย

โตมรธร

[โตมะระทอน] (แบบ) น. ผู้ถือหอก; ไฟ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ธร

[ทอน] น. การยึดไว้, การถือไว้, การทรงไว้, การมีไว้; ผู้รักษาไว้, ผู้ทรงไว้, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น วิชาธร วินัยธร. (ป.; ส. ธฺฤ).
 พจนานุกรมไทย

ธราธร

น. ผู้ทรงโลกไว้ คือ พระวิษณุ หรือ พระนารายณ์. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

เนมินธร

[-มินทอน] น. ชื่อภูเขาชั้นที่ ๕ ในหมู่เขาสัตบริภัณฑ์ที่ล้อมเป็นวงกลมรอบเขาพระสุเมรุ. (ป., ส.). (ดู สัตบริภัณฑ์, สัตภัณฑ์).
 พจนานุกรมไทย

ปโยธร

น. “ผู้ทรงไว้ซึ่งนํ้า” คือ เมฆ, “ผู้ทรงไว้ซึ่งนํ้านม” คือ ถัน. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

ปักษธร

[ปักสะทอน] น. นก; พระจันทร์.
 พจนานุกรมไทย

พงศธร

[-สะทอน] น. ผู้ดำรงวงศ์สกุล, ผู้สืบสกุล. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

พิทยาธร

น. อมนุษย์พวกหนึ่ง มีฐานะตํ่ากว่าเทวดา เชื่อว่ามีวิชากายสิทธิ์สามารถเหาะเหินเดินอากาศได้ อยู่ในภูเขาหิมาลัย มีหน้าที่ปฏิบัติพระศิวะ. (ส. วิทฺยาธร).
 พจนานุกรมไทย

ภูธร

น. พระราชา; ภูเขา. (ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด