ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ทวย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

พระทวย

คันทวยสำหรับรองรับกระโถน หรือรับพระภูษาโยง

เครื่องภาชนะใช้สอย

กระทดกระทวย

ว. ไหวน้อย ๆ แต่พองาม, กิริยาย่างกรายอย่างนวยนาด.
 พจนานุกรมไทย

กระทวย

น. ทวย คือ ไม้เท้าแขนที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค เช่น กระทวยธวัชกลงวง คชินทรจ้วงจับลม. (เพชรมงกุฎ).
 พจนานุกรมไทย

กระทวย,-กระทวย

ใช้เข้าคู่กับคำ กระทด เป็น กระทดกระทวย หรือใช้เข้าคู่กับคำ กระทิก เป็น กระทิกกระทวย.
 พจนานุกรมไทย

กระทิกกระทวย

ว. ระริกระรี่, ซิกซี้, เช่น เจ้าก็ระรี่ระริกกระทิกกระทวยรวยระรื่นจนสิ้นตัว. (ม. ร่ายยาว ชูชก).
 พจนานุกรมไทย

คันทวย

น. ไม้เท้าแขนที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค, ทวย ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

จำทวย

(โบ) ก. ประจำหมู่.
 พจนานุกรมไทย

จำทวย

(กลอน) ก. ถือ, ถืออาวุธร่ายรำ, เช่น จำทวยธนูในสนาม. (สมุทรโฆษ).
 พจนานุกรมไทย

ทวย

น. หมู่, เหล่า, เช่น ทวยราษฎร์.
 พจนานุกรมไทย

ทวย

น. ไม้เท้าแขนที่รับเต้า บางทีทำเป็นรูปนาค, เรียกว่า คันทวย ก็มี; วัตถุอย่างหนึ่งเป็นคันสำหรับรองส่งเครื่องราชูปโภค เช่น ขันใส่เงินทรงโปรยหรือพระสุพรรณศรีถวายพระมหากษัตริย์จากเบื้องตํ่าสู่ที่ประทับ เรียกว่า พระทวย. ว. ระทวย, อ่อน, งอน.
 พจนานุกรมไทย

ทวยโถง

(กลอน) ก. จัดกระบวนกลางแปลง, ถ้วยโถง หรือ ท่วยโถง ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

ทวยะ

[ทะวะยะ] น. หมวด ๒, ส่วนทั้ง ๒. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด