ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ชี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 31 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา ทชี, ธชี, ชี

จุกชี

[จุกกะชี] น. ฐานปูนสำหรับประดิษฐานพระประธานเป็นต้น, ชุกชี ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ชันชี

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) ก. สัญญา, นัดหมาย, ตกลงกัน. (ม. janji).
 พจนานุกรมไทย

ชี

น. นักบวช เช่น ชีปะขาว; คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผมถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. (ส. ชี ใช้พูดต้นนามเป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง).
 พจนานุกรมไทย

ชี

น. ชื่อไม้ล้มลุกชนิด Coriandrum sativum L. ในวงศ์ Umbelliferae ทั้งต้นมีกลิ่น ใช้เป็นผัก เรียกว่า ผักชี ดอกเล็กสีขาว ผลกลมมีกลิ่นฉุน เมื่อแก่ใช้เป็นเครื่องเทศ, ชีลา หรือ หอมป้อม ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ชี

ดู ชีปะขาว ๒ (๒).
 พจนานุกรมไทย

ชี

ก. ทำสิ่งที่เป็นปุยอย่างสำลีหรือที่เป็นเส้นอย่างกลุ่มยาเส้นให้กระจายตัวออก.
 พจนานุกรมไทย

ชุกชี

[ชุกกะ-] น. ฐานปูนสำหรับประดิษฐานพระประธานเป็นต้น, จุกชี ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

ทชี

[ทะชี] น. นักบวช. (กร่อนมาจาก ท่านชี).
 พจนานุกรมไทย

ธชี

[ทะ-] น. พราหมณ์, นักบวช. (ป.; ส. ธฺวชินฺ ว่า ผู้ถือธง, พราหมณ์).
 พจนานุกรมไทย

บริพาชิกา,บริพาชี

[บอริ-] (แบบ) น. นักบวชผู้หญิงนอกพระพุทธศาสนาประเภทหนึ่งในอินเดีย. (ป. ปริพฺพาชิกา, ปริพฺพาชี).
 พจนานุกรมไทย

บวชชี

ก. ถือเพศเป็นชี. น. ชื่อของหวานชนิดหนึ่ง ทำด้วยกล้วย ต้มกับกะทิ.
 พจนานุกรมไทย

บอกบัญชี

(โบ) ก. บอกศาลา.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด