ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ชย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 14 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เชย, โชย,โชยชาย, ไชย,ไชย-, ชย,ชย-

ค่าชดเชย

(กฎ) น. เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้าง นอกเหนือจากเงินประเภทอื่นซึ่งนายจ้างตกลงจ่ายให้แก่ลูกจ้าง.
 พจนานุกรมไทย

ชดเชย

ก. ใช้แทนสิ่งที่เสียไป, เพิ่มเติม.
 พจนานุกรมไทย

ชมเชย

ก. ยกย่อง, สรรเสริญ; แสดงกิริยาเสน่หา.
 พจนานุกรมไทย

เชย

ก. สัมผัสเบา ๆ หรือช้อนขึ้นเบา ๆ ด้วยความเอ็นดูหรือรักใคร่ เช่น เชยแก้ม เชยคาง; โปรยปรายลงมา ในคำว่า ฝนเชย; พัดมาเฉื่อย ๆ (ใช้แก่ลม); สกัดงาเอานํ้ามันเรียกว่า เชยนํ้ามันงา; (ปาก) ว. ไม่ทันสมัย, เปิ่น.
 พจนานุกรมไทย

ลมโชย

น. ลมที่พัดอ่อน ๆ, ลมชาย ก็ว่า.
 พจนานุกรมไทย

อบเชย

น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Cinnamomum วงศ์ Lauraceae ใช้ทำยาและปรุงนํ้าหอม เช่น อบเชยญวน หรือ ฝนแสนห่า (C. bejolghota Sweet), อบเชยจีน (C. aromaticum Nees), อบเชยเทศ (C. verum J. Presl).
 พจนานุกรมไทย

โปรด

ชอบ, ชม, ชมเชย

ทรามเชย

[ซาม-] น. หญิงงามน่ารัก, นางงามผู้เป็นที่รัก.
 พจนานุกรมไทย

ชย,ชย-

[ชะยะ] น. การชนะ. (ป., ส.). (ดู ชัย).
 พจนานุกรมไทย

โชย,โชยชาย

ก. อาการที่ลมพัดอ่อน ๆ เช่น ลมโชย กลิ่นโชย; เดินกรีดกราย.
 พจนานุกรมไทย

ไชย,ไชย-

[ไช, ไชยะ-] ว. ดีกว่า, เจริญกว่า. (ป., ส. เชยฺย).
 พจนานุกรมไทย

พาณิชย,พาณิชย-,พาณิชย์

[พานิดชะยะ-, พานิด] น. การค้าขาย; ชื่อกระทรวงที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการพาณิชย์ และกิจการทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวเนื่องกับการพาณิชย์รวมตลอดทั้งการซื้อขายและแลกเปลี่ยนสินค้า การควบคุมและส่งเสริมเกี่ยวกับกิจการค้าและการประกันภัย. (ส. วาณิชฺย; ป. วาณิชฺช).
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด