ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ฉก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 26 รายการ

กระฉอกกระแฉก

(ปาก) ก. กระฉอก, กระเพื่อมออกมา.
 พจนานุกรมไทย

กระเฉก

ว. เขยก. (ปาเลกัว).
 พจนานุกรมไทย

กระแฉก,-กระแฉก

ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉอก เป็น กระฉอกกระแฉก.
 พจนานุกรมไทย

กระโฉกกระเฉก

ว. โขยกเขยก. (ปาเลกัว).
 พจนานุกรมไทย

ฉก

ก. ฉวยหรือชิงเอาโดยเร็ว; สับ, โขก, เช่น งูฉก.
 พจนานุกรมไทย

ฉก

น. ชื่อปาล์มชนิด Arenga westerhoutii Griff. วงศ์ Palmae ขึ้นตามป่าดิบชื้นทางภาคใต้ ใบด้านล่างเป็นคราบสีเทา ไม่ใคร่หักหรือพับ จั่นเป็นพวงห้อย ออกผลเป็นทะลายใหญ่, รังกับ หรือ รังไก่ ก็เรียก.
 พจนานุกรมไทย

ฉกจวัก

[-จะหฺวัก] ก. ชูหัวขึ้นแผ่พังพานทำท่าจะฉก (ใช้แก่งู).
 พจนานุกรมไทย

ฉกฉวย

ก. ยื้อแย่งเอาไปต่อหน้า.
 พจนานุกรมไทย

ฉกชิง

ก. แย่งชิงเอาไปซึ่งหน้า.
 พจนานุกรมไทย

ฉกรรจ์

[ฉะกัน] ว. ห้าวหาญ เช่น ใจฉกรรจ์, แข็งแรงสมบูรณ์ เช่น วัยฉกรรจ์ ชายฉกรรจ์, รุนแรงอาจถึงตาย เช่น แผลฉกรรจ์.
 พจนานุกรมไทย

ฉกรรจ์ลำเครื่อง

(โบ) น. ทหารที่เลือกคัดและแต่งเครื่องรบพร้อมที่จะเข้ารบได้ทันที เช่น พลฉกรรจ์ลำเครื่องแสนหนึ่ง ช้างเครื่องแปดร้อย. (พงศ. เลขา).
 พจนานุกรมไทย

ฉกษัตริย์

[ฉ้อกะสัด, ฉอกะสัด] น. กษัตริย์ ๖ พระองค์, ชื่อกัณฑ์ที่ ๑๒ ของมหาชาติ.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด