คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ฉก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 13 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เฉก, แฉก,แฉก ๆ, ฉก

กระฉอกกระแฉก

(ปาก) ก. กระฉอก, กระเพื่อมออกมา.

กระเฉก

ว. เขยก. (ปาเลกัว).

กระแฉก,-กระแฉก

ใช้เข้าคู่กับคำ กระฉอก เป็น กระฉอกกระแฉก.

กระโฉกกระเฉก

ว. โขยกเขยก. (ปาเลกัว).

ฉก

ก. ฉวยหรือชิงเอาโดยเร็ว; สับ, โขก, เช่น งูฉก.

ฉก

น. ชื่อปาล์มชนิด Arenga westerhoutii Griff. วงศ์ Palmae ขึ้นตามป่าดิบชื้นทางภาคใต้ ใบด้านล่างเป็นคราบสีเทา ไม่ใคร่หักหรือพับ จั่นเป็นพวงห้อย ออกผลเป็นทะลายใหญ่, รังกับ หรือ รังไก่ ก็เรียก.

เฉก

ว. เช่น, เหมือน.

ตัจฉก

[-ฉก] (แบบ) น. ช่างไม้. (ป.; ส. ตกฺษก).

วัจฉ์,วัจฉก

[วัด, -ฉก] (แบบ) น. ลูกวัว. (ป.; ส. วตฺส, วตฺสก).

อีฉุยอีแฉก

ก. กระจัดกระจาย, ไม่รวมอยู่แห่งเดียวกัน. ว. ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, สุรุ่ยสุร่าย, อีลุ่ยฉุยแฉก หรือ อีหลุยฉุยแฉก ก็ว่า.

อีลุ่ยฉุยแฉก

ก. กระจัดกระจาย, ไม่รวมอยู่แห่งเดียวกัน. ว. ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, สุรุ่ยสุร่าย, อีหลุยฉุยแฉก หรือ อีฉุยอีแฉก ก็ว่า.

อีหลุยฉุยแฉก

ก. กระจัดกระจาย, ไม่รวมอยู่แห่งเดียวกัน. ว. ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, สุรุ่ยสุร่าย, อีลุ่ยฉุยแฉก หรือ อีฉุยอีแฉก ก็ว่า.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ