ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 18 รายการ

คอก

หมายถึงน. ที่ล้อมขังสัตว์บางชนิด เช่น วัว ควาย ม้า หมู, โดยปริยายหมายถึงสิ่งที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น คอกพยาน; (ถิ่น-พายัพ) คุก, เรือนจำ. ว. ลักษณะของแขนที่พิการเหยียดตรงไม่ได้ เรียกว่า แขนคอก.
 พจนานุกรมไทย

คอกช้าง

หมายถึงน. สถานที่ที่ทำขึ้นสำหรับจับช้างป่า มีลักษณะเป็นรูปสี่เหลี่ยมคล้ายคอก มีซองและมีปีก ๒ ข้าง.
 พจนานุกรมไทย

คอกระเช้า

หมายถึงน. เรียกเสื้อคอกลมคว้านกว้างลึกทั้งข้างหน้าและข้างหลัง มีจีบรูดตรงคอ ตัวหลวม ว่า เสื้อคอกระเช้า, ใช้เป็นเสื้อชั้นในแบบเก่าของผู้หญิง.
 พจนานุกรมไทย

คอกลม

หมายถึงน. ลักษณะคอเสื้อที่ตัดกลม ไม่มีปก.
 พจนานุกรมไทย

คอกะลาสี

หมายถึงน. ปกเสื้อแบบกะลาสี ด้านหน้ารูปแหลมแบะออก ด้านหลังเป็นแผ่นรูปสี่เหลี่ยม.
 พจนานุกรมไทย

ตะคอก

หมายถึงก. ตวาด, ขู่เสียงดัง.
 พจนานุกรมไทย

แตกคอก

หมายถึงก. ไม่ปฏิบัติตามที่เคยทำกันมา.
 พจนานุกรมไทย

นอกคอก

หมายถึงว. ประพฤติไม่ตรงตามแบบตามธรรมเนียมประเพณีของบรรพบุรุษ.
 พจนานุกรมไทย

บ้านนอกคอกนา

หมายถึง(สำ) น. บ้านนอกขอกนา.
 พจนานุกรมไทย

ปากคอก

หมายถึงน. หญ้าปากคอก. (ดู ตีนกา ๓).
 พจนานุกรมไทย

ปุ๋ยคอก

หมายถึงน. ปุ๋ยที่ได้จากมูลสัตว์และเศษซากพืชรองคอก.
 พจนานุกรมไทย

ลูกคอก

หมายถึงน. ลูกวัวหรือควายที่เกิดจากแม่ที่เลี้ยงไว้ในคอก.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด