ค้นเจอ 9 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "แม่มาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มารดา (มาน-ดา)

มาตา (มาตุ)

มาตฺฤ

แม่. (ไทย) เติม ร.

มานะ

มาน

มาน

ความถือตัว (เป็นกิเลสประเภทหนึ่ง มี 16 อย่าง เช่น ถือตัวว่าดีกว่าเขา เสมอกับเขา ต่ำกว่าเขา เป็นต้น). (ไทย) มีความอดทน.

อนุมาน

อนุ+มาน

(ไทย บัญญัติ) กำหนดตาม (ความคาดคะเน)

ทุรมาน, ทรมาน

ทุรมาน

ทุสฺ+มาน

ไม่มีการถือตัว

มารยา (มาน-ยา)

มายา

มายา

การลวง, การแสร้งทำ. (ไทย) มายา เติม ร.

คาวี

คาวี

แม่วัว

มาตุรงค์

มาตุ+?

แม่, (มาตุลุงฺโค มะงั่ว)

ชี

ชี

นักบวช เช่น ชีปะขาว (กร่อนมาจาก ชีผ้าขาว); คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผม ถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. สันสกฤต ใช้พูดต้นนาม เป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง.

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ