ค้นเจอ 12 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อุษมา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.

ประสก

อุปาสก

อุบาสก

อุโบสถ

อุโปสถ

อุโปษณ อุโปษธ

การเข้าอยู่รักษาศีล 8 (จำศีล), ศีล 8=ศีลอุโบสถ, วันอุโบสถ (อุโปสถทิน) =วันพระ. (ไทย) มักหมายถึงสถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม. ดู โบสถ์

สีกา

อุปาสิกา

อุบาสิกา

อุทธบาท

อุทฺธปาท

อูรฺธฺวมฺ+ปาท

มีเท้าขึ้น, เท้าชี้ฟ้า

ขมา

ขมา

กฺษมา

อดทน, อดโทษ (ไม่เอาโทษ, ยกโทษ), ษมา, สมา

กาลี

กาลี กาฬี

กาลี กาฬี

ดำ, หญิงคนชั่ว, ปางหนึ่งของพระอุมาเทวี

พุทรา (พุด-ซา)

พทร

พทร

ผลไม้ชนิดหนึ่ง. (ไทย) เติมสระอุ (และสระอา)

สาโท

สาท

สฺวาท

ยินดี. (ไทย) น้ำเมาที่ได้จากการหมัก ยังไม่ได้กลั่น เช่น น้ำขาว อุ กะแช่.

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

จัตวา

จตุ

จตุ

(ไทย) [จตุ เอา อุ เป็น วฺ เป็น จตฺวา] สี่, เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรี ว่า ชั้นจัตวา, เครื่องหมายวรรณยุกต์รูป ""+""

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ