ผลการค้นหา

ภูมิศักย์* *ภูมิศักย์ *ภูมิศักย์*
คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 8 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ภูมิศักย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูมิ

ภูมิ

ภูมิ

แผ่นดิน. (ไทย) + (พูม) พื้น, ชั้น, พื้นเพ, ความรู้ เช่น อวดภูมิ/อมภูมิ; สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย เช่น วางภูมิ.

ภูมิใจ

ภูมิ+

ภูมิ+

(ไทย) กระหยิ่มใจ, รู้สึกว่ามีเกียรติยศ.

ศักย์, ศักยะ

สกฺก

ศกฺย, ศกฺต

อาจ; สมควร, เหมาะสม. (ไทย ไฟฟ้า) พลังงานที่ใช้ดันกระแสไฟฟ้า ณ จุดใดจุดหนึ่ง มีหน่วยเป็นโวลต์.

ตรีภูมิ

ติ+ภูมิ

ตฺริ+ภูมิ

ภูมิสาม

ภาคภูมิ

ภาค+ภูมิ

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

ยุทธภูมิ

ยุทฺธ+ภูมิ

ยุทฺธ+ภูมิ

สนามรบ

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด