ผลการค้นหา

ภาษาธรรม* *ภาษาธรรม *ภาษาธรรม*
คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 15 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ภาษาธรรม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภาษา

ภาสา

ภาษา

เสียงใช้พูดกัน

ญาติธรรม

ญาติ+ธมฺม

ชฺญาต+ธรฺม

ญาติธรรม (ยา-ติ-ทำ) ธรรมของญาติ(ที่พึงปฏิบัติต่อกัน) แปลจากหลังไปหน้า. (ไทย) ญาติธรรม (ยาด-ทำ) บุคคลที่ถือเป็นญาติทางธรรม. แปลจากหน้าไปหลัง (ไม่ควรอ่านว่า ยาด-ติ-ทำ เพราะจะกลายเป็นศัพท์สมาส ยกเว้น ญาติพี่น้อง (ยาด-ติ-พี่น้อง เพราะเป็นภาษาปาก)

ธรรมิก

ธมฺมิก

ธารฺมิก

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม

ธรรมยุต

ธมฺม+ยุตฺต

ธรฺม+ยุกฺต

ประกอบด้วยธรรม

อภิธรรม

อภิธมฺม

อภิธรฺม

ธรรมยิ่ง

ตบะ

ตป

ตปสฺ

ความร้อน, ธรรมเครื่องเผาบาป

บาลี

ปาลิ

ปาลิ

ภาษา, แถว, แนว, เส้น, เขต

ทวาร

ทฺวาร

ทฺวาร

ประตู (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

ทนต์

ทนฺต

ทนฺต

ฟัน (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

สัพเพเหระ

สพฺพ-

สรฺว

(ไทย ภาษาพูด) ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

คาถา

คาถา

คาถา

คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองในภาษาบาลี, อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง. (ไทย) คาถาอาคม, คำเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด