ค้นเจอ 11 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "พระเจ้า,เทวดา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิมาน

วิมาน

วิมาน

ที่อยู่ของเทวดา

สวรรค์ (สะ-หฺวัน)

สคฺค

สฺวรฺค

โลกของเทวดา

ขัตติยะ, กษัตริย์

ขตฺติย

กฺษตฺริย

พระเจ้าแผ่นดิน

เทวี

เทวี

เทวี

พระเจ้าแผ่นดินผู้หญิง

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นริศวร, นเรศวร

นร+อิสฺสร

นร+อีศฺวร

พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

มเหสี

มเหสี

มหิษี

นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.

อโศก

อโสก

อโศก

ไม่เศร้าโศก; ต้นอโศก; พระเจ้าอโศกมหาราช.

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

อนงค์

น+องฺค

อนงฺค

ไม่มีตัว, ไม่มีรูป (น+องฺค=อนงฺค); ชื่อกามเทพ เทวดาผู้แผลงศรแห่งความรักไปถูกพระอิศวรเมื่อทรงตบะอยู่ จึงถูกพระอิศวรเผาไหม้เป็นจุณไป จึงได้ชื่อว่า อนงค์ คือ ไม่มีตัว; คำว่า อนงค์ คือกามเทพซึ่งเป็นเทวบุตรรูปงามนี้ ยังเอามาใช้ในความหมายว่า หญิง, หญิงงาม


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ