ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา มิจฉา, ตรรก, วรรณ, พรรณ
มิจฺฉา
มิถฺยา
ผิด
โทส
โทษ
ความไม่ดี, ความผิด
วิการ
วิกาล
ผิดหน้าที่
ผิดเวลา
วิปรีต
ผิดปกติ
วิกล
ขาดแคลน, (ไทย) ผิดแบบ
สาเถยฺย
ศาฐย
แสร้งทำให้หลงเข้าใจผิด
สิกฺขาปท
ศิกฺษาปท
ข้อศีล, ข้อวินัย, บทบัญญัติในพระวินัยที่พึงศึกษาปฏิบัติ. (คำว่า ลาสิกขา มักใช้ผิด เป็น ลาสิกขาบท)
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.
สตฺถาจริย
ศาสตฺราจารฺย
อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)