ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ปญฺญา
ปฺรชฺญา
ความรอบรู้
ปริภาส
ปริภาษ
การด่า
การติเตียน
ปัญญา. (ไทย) วิชาที่ว่าด้วยความจริง.
สุเมธ
สุเมธสฺ
ผู้มีปัญญาดี, นักปราชญ์
ยส
ยศสฺ
ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.