ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปัญญา
ปญฺญา
ปฺรชฺญา
ความรอบรู้
หตฺถาภรณ
หสฺตาภรณ
เครื่องประดับของช้าง (หตฺถี+อาภรณ)
อภรณ
ปัญญา. (ไทย) วิชาที่ว่าด้วยความจริง.
สุเมธ
สุเมธสฺ
ผู้มีปัญญาดี, นักปราชญ์
ยส
ยศสฺ
ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.