ค้นเจอ 9 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ตีแตก, ตีพ่ายแพ้"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หรดี

หรตี

ไนรฺฤติ

ทิศตะวันตกเฉียงใต้

ปาราชิก

ปาราชิก

ปาราชิก

ผู้พ่ายแพ้

บีฑา

ปีฬ

ปีฑ

ตี, เบียดเบียน, ทำร้าย

ปราชัย

ปราชย

ปราชย

แพ้

ประเภท

ปเภท

ปฺรเภท

ความแตกต่าง

พิชิต

วิชิต

วิชิต

ปราบให้แพ้, ชนะแล้ว

ศิโรราบ

สิร+ราบ

ศิรสฺ+ราบ

(ไทย) กราบกราน, ยอมอ่อนน้อม, ยอมแพ้และอยู่ใต้อำนาจ, ""หัวก้มราบลงไป"".

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ