ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ณัฏฐ์
ยส
ยศสฺ
ยกย่องนับถือเกียรติของตน, ฐานันดรที่ตั้งให้แก่บุคคล มีสูงต่ำตามลำดับ.
โอฏฐ
อุษฺฎร
สัตว์ชนิดหนึ่ง
ณฏฺฐ (ญาณ+ฐ)
ผู้ตั้งอยู่ในความรู้, นักปราชญ์
ยโสธร
ยศสฺ+ธร
ผู้ทรงไว้ซึ่งยศ, ทรงยศ
ทุรยส
ทุสฺ+ยศสฺ
เกียรติชั่ว (กบฏ)
อปยส
อลฺปยศ
ปราศจากยศ (เสื่อมชื่อเสียง, ขายหน้า)
สมณสกฺก
สมณศกฺย
(ไทย บัญญ้ติ) ยศของพระ
ดู ยศ. (ไทย) เย่อหยิ่งเพราะถือตัวว่ามียศ มีปัญญา มีความรู้ ฯลฯ.
กกฺขล กกฺขฬ
กฐร
แข็ง, กระด้าง, หยาบ
อินฺทธนุ
อินฺทฺรธนุ
รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.
วาสนา
อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา