ผลการค้นหา

ค้นเจอ 14 รายการ

จตุ-, จตุร-

จตุ

จตุร

สี่

จัตวา

จตุ

(ไทย) [จตุ เอา อุ เป็น วฺ เป็น จตฺวา] สี่, เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรี ว่า ชั้นจัตวา, เครื่องหมายวรรณยุกต์รูป ""+""

จตุรงค์

จตุร+องฺค

มีองค์ 4

ภูมิ

แผ่นดิน. (ไทย) + (พูม) พื้น, ชั้น, พื้นเพ, ความรู้ เช่น อวดภูมิ/อมภูมิ; สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย เช่น วางภูมิ.

ภูมิใจ

ภูมิ+

(ไทย) กระหยิ่มใจ, รู้สึกว่ามีเกียรติยศ.

ตรีภูมิ

ติ+ภูมิ

ตฺริ+ภูมิ

ภูมิสาม

ภาคภูมิ

ภาค+ภูมิ

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

ยุทธภูมิ

ยุทฺธ+ภูมิ

สนามรบ

จัณฑ์

จณฺฑ

ดุร้าย. (ไทย) น้ำจัณฑ์ = เหล้า ""กินแล้วดุ"".

ดุสิต

ตุสิต

ตุษิต

สวรรค์ชั้นดุสิต

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด