ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ปฐวี, พสุธา
ขตฺติย
กฺษตฺริย
พระเจ้าแผ่นดิน
นร+อินฺท
นร+อินฺทฺร
จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)
นร+อิสฺสร
นร+อีศฺวร
พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)
ปฐวี ปถวี
ปฺฤถิวี, ปฺฤถฺวี
แผ่นดิน
วสุธา
ภาค+ภูมิ
(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)
ภูมิ+ฐาน
ภูมิ+
ภูมิ+ภาค
ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.
มเหสี
มหิษี
นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.