ค้นเจอ 9 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*แผ่นดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ปฐวี, พสุธา

ขัตติยะ, กษัตริย์

ขตฺติย

กฺษตฺริย

พระเจ้าแผ่นดิน

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นริศวร, นเรศวร

นร+อิสฺสร

นร+อีศฺวร

พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

ปฐวี

ปฐวี ปถวี

ปฺฤถิวี, ปฺฤถฺวี

แผ่นดิน

พสุธา

วสุธา

วสุธา

แผ่นดิน

ภาคภูมิ

ภาค+ภูมิ

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

มเหสี

มเหสี

มหิษี

นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ