ผลการค้นหา

ค้นเจอ 58 รายการ

ครู

ครุ

คุรุ

ครู

กากบาท (กา-กะ-บาด)

กาก+ปาท

ตีนกา, เครื่องหมายเป็นรูปตีนกา (กาก=กา, ปาท=เท้า)

จัตวา

จตุ

(ไทย) [จตุ เอา อุ เป็น วฺ เป็น จตฺวา] สี่, เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรี ว่า ชั้นจัตวา, เครื่องหมายวรรณยุกต์รูป ""+""

เจดีย์

เจติย

ไจตฺย

สิ่งซึ่งก่อเป็นรูปคล้ายลอมฟาง มียอดแหลม บรรจุสิ่งที่นับถือมีพระธาตุเป็นต้น, สิ่งหรือบุคคลที่เคารพนับถือ

ฉายา

เงา(มืด), ร่ม, เงา(สะท้อน เช่น เงาในกระจก ในน้ำ); รูปเปรียบ(กับตัวจริง, ชื่อ, ชื่อที่พระอุปัชฌาย์ตั้งให้เป็นภาษาบาลีเมื่ออุปสมบท. (ไทย) ชื่อที่ตั้งให้กันอย่างไม่เป็นทางการ ตามลักษณะที่ปรากฏ.

ชฎา

ชฏา

ชฎา

เครื่องสวมศีรษะรูปคล้ายมงกุฎ, ผมที่เกล้าเป็นมวย

ณัฏฐ์

ณฏฺฐ (ญาณ+ฐ)

ผู้ตั้งอยู่ในความรู้, นักปราชญ์

ดัสกร

ตกฺกร

ตสฺกร

โจร, ขโมย. (ไทย) ข้าศึก, ศัตรู.

บัณฑิต

ปณฺฑิต

ผู้รู้, ผู้ทรงความรู้, คนฉลาด

ปฏิมา

ปฺรติมา

รูปเปรียบ

ประติมากรรม

ปฏิมา+กมฺม

ปฺรติมา+กรฺม

การทำรูปเปรียบ. รูปปั้น, รูปแกะสลัก

ปริญญา

ปริญฺญา

ปริชฺญา

รอบรู้

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด