คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*พูด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 18 รายการ

โกหก

กุหก

กุหก

พูดเท็จ, พูดปด

เจรจา (เจน-ระ-)

จรฺจา

พูด, พูดจากัน, พูดจากันเป็นทางการ, จำนรรจา

ชี

ชี

นักบวช เช่น ชีปะขาว (กร่อนมาจาก ชีผ้าขาว); คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผม ถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. สันสกฤต ใช้พูดต้นนาม เป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง.

ปฏิพากย์

ปฏิวากฺย

ปฺรติวากฺย

พูดตอบ

ปราศรัย

ปฺรศฺรย

พูดด้วยไมตรีจิต, การแสดงอัชฌาสัยในระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้น้อยหรือผู้ที่เสมอกัน; คำปรารภ.

ปาฐก

ปาฐก

ปาฐก

ผู้พูด

พจนีย์

วจนีย

วจนีย

ที่ตั้งแห่งการพูด, ควรพูด, น่าสรรเสริญ

พาที

วาที

วาทินฺ

พูดจา

ภาษา

ภาสา

ภาษา

เสียงใช้พูดกัน

วาจา

วาจา

วาจา

คำพูด

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

ศก

สก

ศก

ระบบการคำนวณนับเวลาเรียงลำดับกันเป็นปีๆ โดยถือเอาเหตุการณ์ใดเหตุการณ์หนึ่งเป็นจุดเริ่มต้น เช่น รัตนโกสินทรศก ซึ่งถือเอาปีเริ่มสร้างกรุงรัตนโกสินทร์เป็นจุดเริ่มต้น, บางทีก็ใช้เป็นคำย่อของศักราช เช่น พุทธศก คริสต์ศก; คำเรียกปีหนึ่งๆ ของจุลศักราช เพื่อให้ทราบว่าเป็นปีที่ลงท้ายด้วย 1 2 ... หรือ 0 เช่น ถ้าลงท้ายด้วย 1 เรียกว่า เอกศก ลงท้ายด้วย 2 เรียกว่า โทศก ... ลงท้ายด้วย 0 เรียกว่า สัมฤทธิศก; (ภาษาพูด) ปี เช่น ศกนี้ ศกหน้า วันเถลิงศก.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ