คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*พู*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 23 รายการ

กัมพู

กมฺพุ

กมฺพุ

หอยสังข์

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

ชมพู่

ชมฺพุ

ชมฺพุ

หว้า, ชมพู่

ชมพูนุท

ชมฺพุนท

ชามฺพุนท

ทองคำเนื้อบริสุทธิ์

โกหก

กุหก

กุหก

พูดเท็จ, พูดปด

เจรจา (เจน-ระ-)

จรฺจา

พูด, พูดจากัน, พูดจากันเป็นทางการ, จำนรรจา

ชี

ชี

นักบวช เช่น ชีปะขาว (กร่อนมาจาก ชีผ้าขาว); คำเรียกหญิงที่นุ่งขาวห่มขาว โกนคิ้วโกนผม ถือศีล, แม่ชี ก็เรียก. สันสกฤต ใช้พูดต้นนาม เป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่อง.

ปฏิพากย์

ปฏิวากฺย

ปฺรติวากฺย

พูดตอบ

ปราศรัย

ปฺรศฺรย

พูดด้วยไมตรีจิต, การแสดงอัชฌาสัยในระหว่างผู้ใหญ่ต่อผู้น้อยหรือผู้ที่เสมอกัน; คำปรารภ.

ปาฐก

ปาฐก

ปาฐก

ผู้พูด

พจนีย์

วจนีย

วจนีย

ที่ตั้งแห่งการพูด, ควรพูด, น่าสรรเสริญ

พาที

วาที

วาทินฺ

พูดจา

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ