ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ปวุตฺติ
ปฺรวฺฤตฺติ
ความเป็นไปอันเกี่ยวด้วยการกระทำหรือปฏิบัติตน, เหตุต้นเค้า. ปฏิบัติ
จริต
ความประพฤติ. (ไทย) บางทีใช้ในทางไม่ดี เช่น ดัดจริต มีจริต
จริย
จรฺย
ความประพฤติ
ทุจฺจริต
ทุสฺ+จริต
ประพฤติชั่ว
ธมฺมิก
ธารฺมิก
ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม
ปเวณิ
ปฺรเวณิ
เชื้อสาย. (ไทย) สิ่งที่ถือประพฤติปฏิบัติสืบต่อกันมา
พฺรหฺมจริย
พฺรหฺมจรฺย
ความประพฤติอันประเสริฐ, การถือพรตบางอย่าง เช่นเว้นเมถุนเป็นต้น
พฺรหฺมจารี, พฺรหฺมจาริณี
พฺรหฺมนฺ+จารินฺ
ผู้มีความประพฤติอันประเสริฐ. (ไทย) หญิงที่ยังบริสุทธิ์ ยังไม่มีเพศสัมพันธ์กับผู้อื่น.
วินย
หลักนำความประพฤติของบุคคล
สีล+ธมฺม
ศีล+ธรฺม
(ไทย) ความประพฤติที่ดีที่ชอบ.
สุจริต
(มีความ)ประพฤติดี
น+อาจาร
อนฺ+อาจาร