คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ผิด*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 11 รายการ

โทษ

โทส

โทษ

ความไม่ดี, ความผิด

บริหาร

ปริหาร

ปริหาร

รับผิดชอบจัดการ

มิจฉา

มิจฺฉา

มิถฺยา

ผิด

วิกล

วิกล

วิกล

ขาดแคลน, (ไทย) ผิดแบบ

วิการ

วิการ

วิกาล

ผิดหน้าที่

วิกาล

วิกาล

วิกาล

ผิดเวลา

วิปริต

วิปรีต

วิปรีต

ผิดปกติ

ศาสตราจารย์ (สาด-ตฺรา-, สาด-สะ-ตฺรา-)

สตฺถาจริย

ศาสตฺราจารฺย

อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)

สาไถย

สาเถยฺย

ศาฐย

แสร้งทำให้หลงเข้าใจผิด

สิกขาบท

สิกฺขาปท

ศิกฺษาปท

ข้อศีล, ข้อวินัย, บทบัญญัติในพระวินัยที่พึงศึกษาปฏิบัติ. (คำว่า ลาสิกขา มักใช้ผิด เป็น ลาสิกขาบท)

อันธพาล

อนฺธพาล

อนฺธพาล

คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ