ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
โทส
โทษ
ความไม่ดี, ความผิด
ปริหาร
รับผิดชอบจัดการ
มิจฺฉา
มิถฺยา
ผิด
วิกล
ขาดแคลน, (ไทย) ผิดแบบ
วิการ
วิกาล
ผิดหน้าที่
ผิดเวลา
วิปรีต
ผิดปกติ
สตฺถาจริย
ศาสตฺราจารฺย
อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)
สาเถยฺย
ศาฐย
แสร้งทำให้หลงเข้าใจผิด
สิกฺขาปท
ศิกฺษาปท
ข้อศีล, ข้อวินัย, บทบัญญัติในพระวินัยที่พึงศึกษาปฏิบัติ. (คำว่า ลาสิกขา มักใช้ผิด เป็น ลาสิกขาบท)
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.