ผลการค้นหา

ค้นเจอ 11 รายการ

ชนบท

ชนปท

ประเทศ, จังหวัด, บ้านนอก, พลเมือง (ชาวชนบท). (ไทย) บ้านนอก, เขตแดนที่พ้นจากเมืองหลวง ออกไป.

ปาฏิบท

ปาฏิปท

ปฺริปทฺ

ค่ำหนึ่ง, (ไทย) บทเฉพาะ

สิกขาบท

สิกฺขาปท

ศิกฺษาปท

ข้อศีล, ข้อวินัย, บทบัญญัติในพระวินัยที่พึงศึกษาปฏิบัติ. (คำว่า ลาสิกขา มักใช้ผิด เป็น ลาสิกขาบท)

อารัมภบท

อารมฺภปท

เริ่มต้น

อุปสมบท

อุปสมฺปทา

การบวชเป็นภิกษุ, ""เข้าถึงพร้อม""

ฉายา

เงา(มืด), ร่ม, เงา(สะท้อน เช่น เงาในกระจก ในน้ำ); รูปเปรียบ(กับตัวจริง, ชื่อ, ชื่อที่พระอุปัชฌาย์ตั้งให้เป็นภาษาบาลีเมื่ออุปสมบท. (ไทย) ชื่อที่ตั้งให้กันอย่างไม่เป็นทางการ ตามลักษณะที่ปรากฏ.

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.

พาหุรัด

ภารต

(ไทย) ชื่อถนนในกรุงเทพฯ ที่มีชาวอินเดียมาอาศัยอยู่มาก เข้าใจว่า กร่อนมาจากคำว่า ภารต (Bharata) อินเดีย; เครื่องประดับที่ใช้สวมรัดต้นแขน=ทองต้นแขน.

มนต์, มนตร์

มนฺต

มนฺตฺร

บทสำหรับสวด

สวาหะ

สฺวาห (สุ+อาห)

กล่าวดีแล้ว (บทสุดท้ายของคำเสกเป่า)

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด