บัน คำอ่าน เป็นคำอ่านของบรรพ์ เป็นคำอ่านของบรรณ เป็นคำอ่านของบรรณ- 0 0 บัน หมายถึง? พจนานุกรมไทย บัน หมายถึง: ก. ผัน, ผิน. ก. เบา, น้อย, เช่น มัวเมาไม่บัน. (ดึกดําบรรพ์). น. จั่ว (หน้าจั่วของปราสาท โบสถ์ วิหาร เรียกว่า หน้าบัน). ดูทั้งหมด ภาพประกอบ บัน