ค้นเจอ 449 รายการ

สํานวนไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ทุก ๆ คน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ว่ายน้ำหาจระเข้

เสี่ยงเข้าพบทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นอันตราย

น้ำค้างกลางหาว

บริสุทธิ์มาก ไม่แปดเปื้อนเจือปนใด ๆ

โลภมาก ลาภหาย

อยากได้ทีละมาก ๆ สุดท้ายไม่ได้อะไรเลย

[[โลภนักมักลาภหาย]] ก็ว่า

ซื่อเหมือนแมวนอนหวด

ทำทีว่าเป็นคนซื่อ แต่พอเผลอก็ออกลวดลายทันที เช่นเดียวกับแมวที่นอนบิดขี้เกียจ ไม่ลืมหูลืมตาอยู่ใกล้ ๆ หวดนึ่งข้าวข้าง ๆ เตาไฟที่มีปลาย่างวางอยู่พอคนเผลอมันก็ลุกขึ้นคาบ เอาปลาไปทันที

[[แมวนอนหวด]] ก็ว่า

แมวนอนหวด

ทำทีว่าเป็นคนซื่อ แต่พอเผลอก็ออกลวดลายทันที เช่นเดียวกับแมวที่นอนบิดขี้เกียจ ไม่ลืมหูลืมตาอยู่ใกล้ ๆ หวดนึ่งข้าวข้าง ๆ เตาไฟที่มีปลาย่างวางอยู่พอคนเผลอมันก็ลุกขึ้นคาบ เอาปลาไปทันที

[[ซื่อเหมือนแมวนอนหวด]] ก็ว่า

จมูกมด

รู้ทันเหตุการณ์ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนจมูกมด มักจะรู้เรื่องราวทุกอย่างในหมู่บ้านตลอดเวลา รู้อะไรไปหมด รู้ก่อนคนอื่นตลอด

สร้างวิมานในอากาศ

หวังจะมีจะเป็นอะไรอย่างเลิศลอย, คิดฝันลม ๆ แล้ง ๆ ถึง เกียรติยศ ชื่อเสียง หรือความมั่งมี

ตำข้าวสารกรอกหม้อ

หาเพียงแค่พอกินไปมื้อหนึ่ง ๆ, ทำพอให้เสร็จไปชั่วครั้งหนึ่ง ๆ

บุญมา ปัญญาช่วย ที่ป่วยก็หาย ที่หน่ายก็รัก

เวลาที่โชคดี อะไร ๆ ก็มีผลปรากฎที่ดีไปทุกอย่าง

ในเวลาที่มีบุญวาสนา สติปัญญาก็ปลอดโปร่ง กำลังใจดี แม้จะเจ็บไข้ได้ป่วย ก็จะหายวันหายคืน คนที่ห่างเหินกันก็จะกลับมาดีด้วย เพราะเขาหวังว่าจะได้รับประโยชน์จากผู้มีวาสนานั้น และจะมีภาษิตต่อท้ายอีกว่า “บุญไม่มา ปัญญาไม่ช่วย ที่ป่วยก็หนัก ที่รักก็หน่าย” ซึ่งมีนัยตรงข้ามกัน

สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง

คนเราแม้จะมีความรู้สูงอย่างนักปราชญ์ ก็อาจผิดพลาดได้เหมือนกัน ทุกคนจึงไม่ควรประมาท

แม้สัตว์สี่เท้าเช่น วัวควายซึ่งมีสี่เท้าก็ยังอาจก้าวพลาดถึงล้มลงได้ ภาษิตนี้บางทีก็มีพูดต่อไปอีกว่า “สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง สองตีนโด่เด่ คงจะเซลงบ้าง”

พูดไปสองไพเบี้ยนิ่งเสียตำลึงทอง

คำพูดบางครั้งหากพูดออกไปอาจจะก่อให้เกิดผลเสียต่อตนเองหรือคนรอบข้าง หากอยู่เฉย ๆ ไม่พูดอะไรออกไปยังจะก่อเกิดผลลัพธ์ที่ดีกว่า

เปรียบเปรยถึง การรอรับของรางวัลจากผู้มีอำนาจ หากพูดสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ออกไปหากได้รางวัลก็จะได้เพียงเบี้ยจำนวนน้อยนิด แต่หากไม่พูดอะไรไปอยู่นิ่ง ๆ ก็จะไม่มีใครทราบข้อบกพร่องที่มีอยู่ ก็จะได้รางวัลมากกว่าเป็นตำลึงทอง

สันหลังยาว

เรียกคนเกียจคร้านเอาแต่นอนว่า ขี้เกียจสันหลังยาว หรือใช้สั้น ๆ ว่า สันหลังยาว ก็มี, ขี้เกียจหลังยาว ก็ว่า.


 สำนวนไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ