ค้นเจอ 196 รายการ

สํานวนไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปลอกคอ

สายรัดรอบคอ (มักใช้แก่หมา); โดยปริยายหมายถึงผู้มีอำนาจที่คอยให้ความคุ้มครองหรือช่วยเหลือ.

ความรู้ท่วมหัวเอาตัวไม่รอด

มีวิชาความรู้มาก แต่นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ตนไม่ได้ หรือเมื่อถึงคราวมีกลับไม่มีปัญญาแก้ไขให้ตัวเองรอดพ้นได้

เด็ดบัวไม่ไว้ใย

ตัดขาด,ตัดญาติขาดมิตรกันเด็ดขาด,มักใช้คู่กับเด็ดดอกไม่ไว้ขั้วเด็ดบัวไม่ไว้ใย

เล่นกับหมาหมาเลียปาก

วางตัวไม่เหมาะสมกับคนชั้นต่ำกว่าจึงถูกตีเสมอ หรือลามปาม, มักใช้คู่กับเล่นกับสาก สากต่อยหัว

กินที่ลับขับที่แจ้ง

การได้ประโยชน์กันในที่ลับไม่มีใครรู้ แต่ต่อมามีการขัดข้องกันจึงนำเรื่องที่เคยทำนั้นมาเปิดเผยให้หลายๆคนรับรู้ มักใช้ในเชิงชู้สาว

ความหมายเดียวกับ [[กินที่ลับไขที่แจ้ง]]

วัวสันหลังขาด เห็นกาบินผาดก็ตกใจ

คนที่มีความผิดติดตัว มักจะมีพิรุธ มีอาการหวาดระแวงอยู่เสมอ กลัวคนอื่นจะรู้

เหมือนวัวสันหลังหวะเป็นแผล พอเห็นกาบินมาก็หวาดกลัว เกรงว่ากาจะโฉบลงมาจิกที่แผลนั้น บางทีก็พูดว่า “วัวสันหลังหวะ”

มักใช้แบบ [[วัวสันหลังขาด]]

วันพระไม่ได้มีหนเดียว

วันหน้ายังมีโอกาสอีก

มักใช้พูดเป็นเชิงอาฆาต

ถึงลูกถึงคน

รุนแรง (ใช้แก่การเล่นกีฬาประเภทลูกบอลเช่นฟุตบอล); ติดตามอย่างจริงจังใกล้ชิด เช่น เขาทำงานอย่างถึงลูกถึงคน.

หอกข้างแคร่

คนที่ใกล้ชิดที่อาจคิดร้ายขึ้นมาเมื่อไรก็ได้มักใช้แก่ลูกเลี้ยงที่ติดมากับพ่อหรือแม่,ศัตรูที่อยู่ข้างตัว

กลิ้งครกขึ้นภูเขา

เรื่องที่กำลังจะทำนั้นจะทำให้สำเร็จนั้นทำได้ยากลำบาก ต้องใช้ความพยายามและความสามารถอย่างมาก เปรียบเสมือนการ กลิ้งครกขึ้นภูเขา

ขัดคอคน สนจมูกม้า

ยับยั้งคนอื่นให้อยู่ในลู่ในทาง ดังม้าพยศ ต้องสนเคราสนจมูก ก็จะควบคุมม้าได้ ทำให้ได้ม้ามาใช้ประโยชน์

อย่าหักด้ามพร้าด้วยเข่า

อย่าใช้อำนาจบังคับอย่างหักโหมรุนแรง เพื่อให้ผู้อื่นทำตามความประสงค์ของตน เพราะนอกจากจะไม่สำเร็จแล้ว ตัวเองก็อาจเดือดร้อน


 สำนวนไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ