ไว้เนื้อเชื่อใจ
สํานวนไทย
หมายถึง ที่ไว้วางใจได้, ที่เชื่อใจได้, เช่น มีอะไรก็พูดกับเขาเถอะ เขาเป็นคนไว้เนื้อเชื่อใจได้. ก. ไว้วางใจ, เชื่อใจ, เช่น ไว้เนื้อเชื่อใจให้ทำธุระสำคัญ ๆ
ประเภทสำนวน
"ไว้เนื้อเชื่อใจ" จัดว่าเป็น สำนวนไทย เพราะว่า เป็นวลีเฉพาะที่มีความหมายพิเศษ ไม่สามารถแปลความหมายตรงตัวได้ มีความหมายเฉพาะในภาษาไทย ต้องเข้าใจความหมายโดยนัย
ที่มาและแนวคิดเบื้องหลัง
สำนวนนี้หมายถึงการไว้วางใจ เชื่อถือผู้อื่นอย่างเต็มที่ คำว่า 'เนื้อ' ในสำนวนนี้ไม่ได้หมายถึงเนื้อสัตว์ตามความหมายปกติ แต่หมายถึงตัวตน ชีวิต หรือความปลอดภัยของตนเอง การ 'ไว้เนื้อเชื่อใจ' จึงเปรียบเสมือนการฝากชีวิตหรือความปลอดภัยไว้กับบุคคลที่เราเชื่อถือ
ตัวอย่างการใช้สำนวน "ไว้เนื้อเชื่อใจ" ในประโยค
- ผมกับเขาเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน ไว้เนื้อเชื่อใจกันได้ จึงร่วมลงทุนทำธุรกิจด้วยกัน
- คุณจะไว้เนื้อเชื่อใจคนที่เพิ่งรู้จักกันแค่ไม่กี่วันได้อย่างไร เรื่องสำคัญแบบนี้ต้องระมัดระวัง
- พ่อแม่ไว้เนื้อเชื่อใจให้เธอดูแลน้องขณะที่ท่านไม่อยู่บ้าน
สรุปและทบทวนเรื่อง สำนวน สุภาษิต และคำพังเพย
สุภาษิต และคำพังเพย จัดเป็น "สำนวน" ด้วยกันทั้งคู่ เพราะมีความหมายในเชิงเปรียบเทียบ และเป็นถ้อยคำที่ใช้สืบเนื่องกันมานาน
สุภาษิต เป็นถ้อยคำที่มักใช้คำสั้น ๆ กะทัดรัดแต่มีความหมายลึกซึ้ง มีสัมผัสคล้องจอง ส่วนใหญ่สุภาษิตที่ใช้ในสังคมไทยมักมีที่มาจากคำสอนทางพุทธศาสนา
คำพังเพย เป็นถ้อยคำที่ให้ข้อคิด โดยกล่าวถึงพฤติกรรมหรือธรรมชาติรอบตัว ส่วนมากมักเป็นถ้อยคำที่เป็นข้อสรุปการกระทำหรือพฤติกรรมทั่วไป อาจมีที่มาจากนิทาน ตำนาน วรรณคดี
หมายเหตุ
สำนวนไทย หมายถึง ถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือประโยคที่ไม่ได้แปลความหมายตรง ๆ แต่มีความหมายเชิงเปรียบเทียบแฝงอยู่ เช่น สอนจระเข้ให้ว่ายนํ้า รำไม่ดีโทษปี่โทษกลอง
คำสุภาษิต หรือ สำนวนสุภาษิต คือ คำในภาษาไทยที่ใช้ในการสื่อสารเชิงเปรียบเทียบอุปมาอุปมัย มักมีความหมายในการตักเตือนสั่งสอนในทางบวก มีความหมายที่ดี เช่น รักยาวให้บั่นรักสั้นให้ต่อ น้ำเชี่ยวอย่าขวางเรือ
คำพังเพย หมายถึง ถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวเป็นกลาง ๆ เพื่อให้ตีความเข้ากับเรื่อง มีความหมายแฝงอยู่ อาจเป็นคำที่ใช้สื่อในทางเปรียบเปรย หรือในทำนองเสียดสี เช่น กระต่ายตื่นตูม เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่าย
