ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อเมริกันใช้เรียกเก้าอี้นอนชนิดหนึ่งที่มีพนักด้านสกัดข้างหนึ่งสูงแล้วงอม้วนแบบฝรั่งเศสสมัยเอ็มไพร์ ส่วนที่ถือว่าปลายเท้าก็มีเช่นกันแต่ต่ำกว่า
เก้าอี้ที่มีที่นั่งเป็นรูปสามเหลี่ยม มีพนักสูงเพื่อให้พิงต้นคอได้ขณะโกนศีรษะ พวกพระนิยมใช้ เป็นของพวกช่างตัดผม
งานปัก ใช้ปักบนผ้าฝ้ายหรือผ้าลินิน ใช้ในงานเฟอร์นิเจอร์ เช่น ผ้าบุนวมผ้าคลุมเตียงหรือคลุมพนักเก้าอี้
อิฐหรือหินที่วางเรียงตามยาว, ตัวไม้ช่วยยึดขาโต๊ะ ขาเก้าอี้ ทำในลักษณะขวางเป็นรูปตัว H หรือไขว้เป็นรูปตัว X
เก้าอี้แกะสลักของยอร์คไซร์ในอังกฤษทำด้วยไม้โอ๊ก ขาหน้ากลึง โครงยึดขากลึง ตู้เก็บของหรือตู้กับข้าวของอังกฤษ
ขนนก เช่น นกกระจอกเทศ ใช้ตกแต่งประดับส่วนยอดของเฟอร์นิเจอร์ เช่น ใช้ติดหัวเสาเตียง หรือแกะสลักไว้ตามหลังพนักเก้าอี้หรือหลังตู้นิยมกันมากในปลายศตวรรษที่ 18
คำเหล่านี้จะใช้กับเฟอร์นิเจอร์ที่มีรูปทรงเป็นแบบที่ขาไขว้กันเป็นรูปตัวเอ็กซ์ มีลักษณะเป็นขาพับได้หรือไม่ก็แล้วแต่ ถ้าพับได้และเป็นเก้าอี้ก็จะมีที่นั่งเป็นเชือกถักผ้าใบ หรือหนังสัตว์ เช่น ของอียิปต์ ถือเป็นแม่แบบ
เก้าอี้หรือโซฟา ที่มีพนักเป็นรูปโล่ นิยมใช้กันในช่วง 2 ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 ลักษณะภายในกรอบรูโล่ มีการตกแต่งมากมายหลายแบบ เช่น พะวงดอกไม้ มีด พู่ขนนก หรือแผ่นหวายถัก
เก้าอี้ไม้ นั่งไม่ใคร่สบายนัก เริ่มใช้กันในศตวรรษที่ 18 ตั้งไว้ในห้องโถงหรือระเบียง เพื่อให้คนรับใช้นั่งคอยรับคำสั่งจากนาย ตกแต่งด้วยการทาสี หรือแกะสลัก หรือมีดตราประจำตระกลูติดที่หลังพนักด้วย
เก้าอี้ยาวนั่งได้เฉาะ 2 คน เป็นเครื่องเรือนสมัยคาร์โรลีน (1660-1685) ถ้าทำเป็นรูปตัว S นั่งตะแคงเข้าหากันเรียกว่า S chair เป็นอนุสรณ์ของฝาแฝดอินจัน หรือคำฝรั่งเศษเรียกว่า tete-a-tete หมายถึงการสนทนาแบบตัวต่อตัว หรือบางทีเรียก vis-avis หมายถึง นั่งตรงข้าม ทั้งหมดมีความหมายว่านั่งสนทนาทั้งสิ้น
ขาโต๊ะ ขาเก้าอี้ ที่ทำให้มีลักษณะโค้งงอไปมา เลียนแบบขาสัตว์ ใช้กันในสมัยกรีกตอนต้น และได้นำมาใช้ตอนปลายศตวรรษที่ 17 จนแพร่หลายไปอีกครึ่งศตวรรษแล้วหมดความนิยมไป ลักษณะเด่นคือช่วงขาส่วนบนโค้งออก ช่วงขา ส่วนล่างเว้าเข้า พอถึงตีนขาก็งอออก แล้วมักทำเป็นรูปตีนสัตว์ต่างๆ เช่น เป็นกีบ เป็นกรงเล็บจับลูกบอล ฯลฯ
(เครื่องเรือน) ชื่อแบบเครื่องเรือน ตามชื่อของนักออกแบบเครื่องเรือนชาวอังกฤษ คือ Thomas chippendle (1718 - 1779) โดยใช้ไม้มาฮอกะนีหรือไม้วอลนัท บางทีก็ใช้ไม้อ่อนลงลายทองแต่แบบของชิพเพนเดลไม่เคยตกแต่งด้วยวิธีฝังลวดลายในเนื้อไม้หรือใช้สีทา ลายประดับมักใช้ ลวดลายเปลือกหอย , ลวดลายคิวปิด , ดอกไม้ , ผลไม้ ใบไม้ละสัตว์ต่าง ๆ ขาเก้าอี้เป็นสี่เหลี่ยมตรง