ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ขาโต๊ะหรือตู้ที่กลึงเป็นรูปทรงกลมเหมือนลูกบอล แต่ถูกดให้แบนลงเหมือนซาลาเปา นิยมใช้กันในสมัยวิลเลี่ยมและเมรี
ชื่อเรียกโต๊ะเขียนหนังสือเล็กๆ มีขาเรียวสอบ ตัสสูง มีลิ้นชัก มีชั้น มีช่องใส่ของกระจุกกระจิก ทำในปลายศตวรรษที่ 18
ข้อต่อในเครื่องจักร, ข้อต่อแบบสองขา คล้ายก้ามปูตรงปลายหัวต่อของเพลากลาง (ซึ่งเรียกกันว่า หัวลูกหมาก), ข้อต่อรูปห่วงใส่สลัก
โต๊ะกลมหรือโต๊ะเหลี่ยมของพวกอเมริกันในต้นศตวรรษที่ 17 เริ่มมีใช้กันในรัฐคอนเนคติกัตเป็นแห่งแรก หน้าโต๊ะพับลงได้ทั้ง 2 ข้างเวลาใช้งานก็พลิกหน้าโต๊ะขึ้น รองรับด้วยค้ำยันทั้ง 2 ข้าง ลักษณะเป็นปีกผีเสื้อ ส่วนขาทั้งสี่เป็นไม้กลึง ปลายขาถ่างออกจากกัน อาจมีลิ้นชักที่หัวโต๊ะทั้ง 2 ด้าน
หมายถึงตู้ด้านหน้าพลิกลงมาใช้เขียนหนังสือ มีหิ้งหนังสือชั้นบน มีลิ้นชักด้านล่าง เรียกรวมไปถึงโต๊ะเขียนหนังสือชนิดที่ตั้งอยู่บนขาสูงด้วย
(ไม้) ตระกูล Aesculus glabra เป็นไม้ค่อนข้างเนื้ออ่อน สีขาวหรือเหลืองซีด ใช้ทำเครื่องใช้จำพวกไม้ รวมทั้งแขนขาไม้เทียม
โต๊ะ 3 ขา มีบานพับที่พื้นโต๊ะติดกับขายกพักเก็บพิงข้างฝาได้ ไม่กินเนื้อที่ใช้กันในอเมริกาในศตวรรษที่ 18 เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า tilt-top-table
คำเหล่านี้จะใช้กับเฟอร์นิเจอร์ที่มีรูปทรงเป็นแบบที่ขาไขว้กันเป็นรูปตัวเอ็กซ์ มีลักษณะเป็นขาพับได้หรือไม่ก็แล้วแต่ ถ้าพับได้และเป็นเก้าอี้ก็จะมีที่นั่งเป็นเชือกถักผ้าใบ หรือหนังสัตว์ เช่น ของอียิปต์ ถือเป็นแม่แบบ
เก้าอี้นั่งคนเดียวของอเมริกันตอนยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ โดยตั้งชื่อให้เป็นเกียรติกับบาทหวลง Brew-ster ผู้ปกครองเมืองพลีมัธ รัฐแมสซาซูเซ็ท นับเป็นแบบอย่างเก้าอี้ขาไม้กลึงยุคแรก
(กลไก) ศูนย์ง่าม, เครื่องมือสำหรับจับยึด วัตถุรูปทรงกระบอก เครื่องมือนี้ขาหรือด้ามอาจจะเป็นท่อนตรงเท่ากันตลอด หรือปลายอาจจะเรียวเล็กลง ส่วนหัวมีรูปเป็นง่ามเหมือนตัว V
ขื่อคัด (ไม้ที่ตียึดขา ของจันทันใหญ่ทั้งสองข้าง บางทีก็เรียนว่า ขื่อจำลอง คือทำหน้าที่ยึดยอดจั่วหลังคาให้จันทันใหญ่ทั้งสองไม่ให้หลูดจากกัน), ไม้หรือคานที่ตอกพาดกับเสาเรือน
โต๊ะพับได้แบบหนึ่ง จะพับเพียงแผ่นเดียวหรือ 2 แผ่นก็ได้ ส่วนขาดต๊ะก็จะพับไปด้วยกัน มีมากกว่า 4 ขา เริ่มใช้ในต้นศตวรรษที่ 16 สมัยจาโคเบียน แต่แพร่หลายมากในต้นศตวรษที่ 17 ในสมัยอเมริกันโคโลนี