ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ดุร้ายทารุณ, โหดเหี้ยม ก็ว่า.
[-มะ-] ว. ดุร้าย, ร้ายกาจ, ทารุณ, เหี้ยมโหด.
ว. ดุร้ายทารุณ, เหี้ยมโหด ก็ว่า.
[ทารุนนะ-] ว. ดุร้าย, โหดร้าย, ร้ายกาจ. (ป., ส.).
ว. เหี้ยมโหดทำทารุณจนถึงเลือดตกยางออก.
ว. เหี้ยมโหด.
น. ยุคที่เต็มไปด้วยความเหี้ยมโหดดุร้าย.
น. คนที่เหี้ยมโหด คล้ายกับเปรตมาจากนรก.
(สำ) ว. มีหน้าตาแสดงความเมตตา แต่ใจเหี้ยมโหด.
ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ยังไม่เจริญ; ทารุณโหดร้าย.
(แบบ) น. นายพราน. ว. ดุร้าย, เหี้ยมโหด. (ป. ลุทฺท; ส. ลุพฺธ).
น. อัธยาศัย, นิสัยที่เกิดจากใจจริง เช่น นิสัยใจคอมีเมตตากรุณา นิสัยใจคอโหดเหี้ยมทารุณ.