ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. มีแสงน้อย ๆ อย่างแมงคาเรืองหรือหิ่งห้อย เช่น จุดเทียนมีแสงเรือง เห็นแสงไฟเรือง ๆ; แตกฉาน เช่น เรืองปัญญา; โด่งดัง เช่น เรืองเดช เรืองยศ เรืองนาม เรืองอำนาจ.
[ริด] น. อำนาจศักดิ์สิทธิ์, แรงอำนาจ, เช่น เทวดามีฤทธิ์. (ส.; ป. อิทฺธิ).
ว. มีแสงเรือง เช่น แผ่นป้ายสีเรืองแสง.
ว. เรือง, งาม, สุกใส, มักใช้ เรือง.
ว. รุ่ง, เรือง.
(กลอน) ว. เรือง.
ก. เคลื่อนที่ไปในอากาศด้วยฤทธิ์.
ว. งามสุกใส เช่น รองเรือง.
ก. ทำลายฤทธิ์ยา, ทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อม, โดยเชื่อกันว่าอาหารหรือผลไม้บางอย่างเมื่อกินเข้าไปแล้วจะทำให้ฤทธิ์ยาเสื่อมได้.
ว. มีฤทธิ์เดชต่าง ๆ อยู่ในตัว.
ก. ยิงลูกธนูออกไปด้วยแรงแห่งฤทธิ์.
น. แสงสว่างที่เป็นแสงเรือง ๆ อยู่ที่เสากระโดงเรือ.