ค้นเจอ 141 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เพชรเทียม"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เทียม

ก. เอาสัตว์พาหนะผูกเข้ากับยานหรือคราดไถเป็นต้น เช่น เทียมเกวียน เทียมรถ เทียมแอก. ว. ทำเอาอย่างให้เหมือนหรือคล้ายของจริงของแท้ เช่น ทำเทียม ของเทียม ฝนเทียม ดาวเทียม; เสมอกัน, เท่ากัน, เช่น สูงเทียมเมฆ.

เทียม

(ถิ่น-ปักษ์ใต้) น. ต้นกระเทียม. (ดู กระเทียม).

เพชร,เพชร-

[เพ็ด, เพ็ดชะ-] น. ชื่อแก้วที่แข็งที่สุดและมีนํ้าแวววาวมากกว่าพลอยอื่น ๆ ใช้ทำเครื่องประดับหรือใช้ประโยชน์ในทางอุตสาหกรรม; โดยปริยายหมายความว่า แข็งที่สุด เช่น เหล็กเพชร ใจเพชร. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

เทียมบ่าเทียมไหล่

ว. เทียบเท่ากัน, เท่าเทียมกัน, เช่น เขาพยายามสร้างฐานะจนเทียมบ่าเทียมไหล่กับญาติพี่น้อง, เทียมหน้าเทียมตา หรือ เสมอบ่าเสมอไหล่ ก็ว่า.

เทียมหน้าเทียมตา

ว. เทียบเท่ากัน, เท่าเทียมกัน, เช่น เขาพยายามสร้างฐานะจนเทียมหน้าเทียมตากับญาติพี่น้อง, เทียมบ่าเทียมไหล่ หรือ เสมอบ่าเสมอไหล่ ก็ว่า.

เพชรตัดเพชร

(สำ) น. คนเก่งต่อเก่งมาสู้กัน.

เท่าทัน

ว. เทียมถึง, เข้าใจถึง.

น้อยหน้า

ก. ไม่เทียมหน้าเขา.

เพชรร้าว

(สำ) ว. ที่ไม่บริสุทธิ์, ที่มีตำหนิ.

เสมอบ่าเสมอไหล่

ว. เทียบเท่ากัน, เท่าเทียมกัน, เช่น เขาพยายามสร้างฐานะจนเสมอบ่าเสมอไหล่กับญาติพี่น้อง, เทียมบ่าเทียมไหล่ หรือ เทียมหน้าเทียมตา ก็ว่า.

สูงเทียมเมฆ

(สำ) ว. สูงมาก.

ทำเนียม

ว. เทียม. (โบ) น. ธรรมเนียม. (สามดวง). (แผลงมาจาก เทียม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ