ค้นเจอ 16 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "เบิก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา เบิก, เพิก

เบิก

ก. เปิด ใช้ในลักษณะอย่างเปิดผ้าคลุมบายศรีออก เรียกว่า เบิกบายศรี, ทำให้กว้าง เช่น เบิกถนนออกไป เบิกท้องร่อง; ขอให้จ่าย เช่น เบิกเงิน เบิกของ; นำเข้าเฝ้า เช่น เบิกตัว.

เบิก

น. คำกำกับชื่อปีในวิธีนับศักราชของไทยทางเหนือ ตรงกับเลข ๕, เขียนเป็น เปก ก็มี.

เบิกความ

(กฎ) ก. ให้ถ้อยคำต่อศาลในฐานะพยาน.

เบิกทาง

น. เรียกหนังสืออนุญาตให้โดยสารหรือให้ผ่านว่า หนังสือเบิกทาง หรือ ใบเบิกทาง.

เบิกทูต

ก. นำทูตเข้าเฝ้า.

เบิกบาน

ว. แช่มชื่น, สดใส.

เบิกพยาน

(กฎ) ก. นำพยานมาให้ถ้อยคำต่อศาล.

เบิกพระเนตร

ก. เปิดตา, เป็นคำใช้สำหรับพิธีฝังหรือเขียนพระเนตรพระพุทธรูป ซึ่งถือว่าเมื่อได้เบิกพระเนตรแล้วจึงเป็นองค์พระโดยสมบูรณ์.

เบิกพระโอษฐ์

(ราชา) น. พิธีป้อนนํ้าโดยใช้ช้อนทองคำตักน้ำพระมหาสังข์ใส่พระโอษฐ์พระราชกุมารหรือพระราชกุมารีเป็นครั้งแรกในพระราชพิธีสมโภช ๓ วัน.

เบิกไพร

ก. ทำพิธีก่อนจะเข้าป่า.

เบิกไม้

น. พิธีเซ่นผีป่าหรือรุกขเทวดาก่อนจะตัดไม้ใหญ่ในป่าสูง.

เบิกเรือ

ก. ถ่างเรือที่ขุดเป็นรูปร่างแล้วให้ปากผายออกโดยวิธีสุมไฟให้ร้อน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ