ผลการค้นหา

อาย, อับอาย* *อาย, อับอาย *อาย, อับอาย*

ค้นเจอ 87 รายการ

อับอาย

ว. อายไม่กล้าสู้หน้า, ขายหน้า.

อาย

ก. รู้สึกกระดาก, รู้สึกขายหน้า.

อาย

น. กลิ่น, มักใช้เข้าคู่กับคำ กลิ่น เป็น กลิ่นอาย.

ขายหน้า,ขายหน้าขายตา

ก. อับอาย.

หน้าไม่อาย

ว. ที่ไม่รู้สึกกระดากหรือขวยใจ.

อายตะ

[-ยะตะ] ว. ยืด, แผ่ออกไป, กว้างขวาง, ยาว. (ป., ส.).

ขวยเขิน

ก. กระดากอาย, สะเทิ้นอาย.

ฉีกหน้า

ก. ทำให้ได้รับความอับอาย.

ขัดเขิน

ก. กระดากอาย.

หน้าด้าน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

หน้าทน

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

หน้าหนา

ว. มีสีหน้าไม่สลดทั้งที่ควรจะอายแต่ก็ไม่อาย, โดยปริยายหมายความว่า ไม่มีความรู้สึกอายในสิ่งที่ควรอาย.

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด