ค้นเจอ 5,395 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อสส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อสัตย์

ว. ไม่ซื่อสัตย์, ไม่ซื่อตรง, กลับกลอก, เช่น คนอสัตย์, อาสัตย์ ก็ว่า. (ส.; ป. อสจฺจ).

อสนี

[อะสะ-] น. สายฟ้า, อาวุธพระอินทร์. (ป. อสนิ, อสนี; ส. อศนิ).

อัสนี

[อัดสะ-] น. สายฟ้า, อาวุธพระอินทร์. (ป. อสนิ, อสนี; ส. อศนิ).

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

อสนีบาต

[อะสะ-] น. ฟ้าผ่า, อสุนีบาต ก็ว่า. (ป. อสนิปาต).

อสัญญีสัตว์

น. พรหมพวกหนึ่งมีรูปแต่ไม่มีสัญญา ดังมีกล่าวไว้ในไตรภูมิกถา. (ป. อสญฺสตฺต).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

ฑังส,ฑังส-

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

สวนีย,สวนีย-

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ