ค้นเจอ 95 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อรพรรณ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ไพพรรณ, สุพรรณ,สุพรรณ-, พรรณ

อร,อร-,อร-

[อะระ-] น. กำ, ซี่ล้อรถหรือเกวียน. (ป., ส.).

อร

[ออน, ออระ] (กลอน) น. ผู้หญิง, หญิงงาม, เช่น โอบองค์ผอูนอวล ออกโอษฐ์ อรเอย. (นิ. นรินทร์). ว. สวย, งาม, เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง ถ้วนแห่งเจ้ากูงาม บารนี ฯ. (ลอ).

อร

ก. ทำให้ดีใจ, ทำให้ปลาบปลื้มใจ, เช่น ใครรู้แห่งพระแพศยันดร บอกจงอรใจกู. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. อร ว่า ดีใจ, ปลาบปลื้ม).

พรรณ

[พัน] น. สีของผิว; ชนิด เช่น พรรณพืช พรรณไม้ พรรณสัตว์. (ส. วรฺณ; ป. วณฺณ).

อันแถ้ง

(กลอน) ว. งามอ้อนแอ้น, เขียนเป็น อรรแถ้ง ก็มี เช่น พระองค์กลมกล้องแกล้ง เอวอ่อนอรอรรแถ้ง. (ลอ).

เถาวัลย์

น. พรรณไม้ที่เป็นเถา, พรรณไม้เลื้อย. (ป., ส. วลฺลิ, วลฺลี).

ป่าเบญจพรรณ

น. ป่าที่มีไม้หลายพรรณคละกัน.

รำไพ

ว. งามผุดผ่อง เช่น รำไพพรรณ.

เชี่ยม

น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (พจน. ๒๔๙๓).

อรหัตวิโมกข์

น. ความพ้นจากกิเลสเพราะสำเร็จอรหัต. (ป. อรหตฺตวิโมกฺข).

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).

พืช

น. เมล็ดพันธุ์ไม้, สิ่งที่จะเป็นพันธุ์ต่อไป, พืชพันธุ์ ก็ใช้. (ป. พีช; ส. วีช); พรรณไม้ที่งอกอยู่ตามที่ต่าง ๆ, พืชพรรณ ก็ใช้.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ