ค้นเจอ 125 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อภิสิทธิ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิ

คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต มีความหมายว่า ยิ่ง, วิเศษ, เหนือ, เช่น อภิรมย์ = ยินดียิ่ง, อภิญญาณ = ความรู้วิเศษ, อภิมนุษย์ = มนุษย์ที่เหนือมนุษย์ทั้งหลาย. (ป.).

อภิณห,อภิณห-

[อะพินหะ-] ว. เสมอ, ทุกวัน. (ป.).

สิทธิ

[สิดทิ] น. อำนาจอันชอบธรรม เช่น บุคคลมีสิทธิและหน้าที่ตามรัฐธรรมนูญ เขามีสิทธิ์ในที่ดินแปลงนี้. (ป., ส.); (กฎ) อำนาจที่จะกระทำการใด ๆ ได้อย่างอิสระ โดยได้รับการรับรองจากกฎหมาย. (อ. right).

เสื่อมสิทธิ์

ก. มีสิทธิน้อยลง, ทำให้สิทธิเสียไป.

ประสิทธิ,ประสิทธิ-,ประสิทธิ์

[ปฺระสิดทิ-, ปฺระสิด] น. ความสำเร็จ. ก. ทำให้สำเร็จ. (ส. ปฺรสิทฺธิ).

ผูกขาด

ก. สงวนสิทธิไว้แต่ผู้เดียว.

อภิเนษกรมณ์

[อะพิเนดสะกฺรม] น. การออกบวชเพื่อคุณอันยิ่งใหญ่. (ส. อภิ + นิษฺกฺรมณ; ป. อภินิกฺขมน).

อภิสิทธิ์

น. สิทธินอกเหนือขอบเขต, สิทธิเหนือกฎหรือระเบียบที่วางไว้, สิทธิที่ได้รับนอกเหนือไปจากกฎหรือระเบียบที่วางไว้. (ป., ส.).

ใบสำคัญ

น. เอกสารที่รับรองข้อเท็จจริง ความถูกต้อง หรือสิทธิ.

อภิบาล

ก. บำรุงรักษา, ปกครอง. (ป., ส. อภิปาล).

อภิรักษ์

ก. รักษา, ระวัง, ป้องกัน. (ส.; ป. อภิรกฺข).

อภิสิต

ก. รดแล้ว, ได้รับการอภิเษกแล้ว. (ป. อภิสิตฺต; ส. อภิสิกฺต).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ