ค้นเจอ 43 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "อนุตร-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา อนุกร, อนุจร, อนุสร

อนุตร,อนุตร-

[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).

อนุ

คำประกอบหน้าศัพท์บาลีหรือสันสกฤตมีความหมายว่า น้อย เช่น อนุทิศ = ทิศน้อย, ภายหลัง, รุ่นหลัง, เช่น อนุชน = ชนรุ่นหลัง, ตาม เช่น อนุวัต = เป็นไปตาม, เนือง ๆ เช่น อนุศาสน์ = สอนเนือง ๆ คือ พรํ่าสอน. (ป., ส.).

อนุประโยค

น. ประโยคเล็กที่ทำหน้าที่แต่งมุขยประโยคให้ได้ความดีขึ้น แบ่งเป็น ๓ ชนิด คือ นามานุประโยค คุณานุประโยค และวิเศษณานุประโยค.

ตรรก,ตรรก-,ตรรกะ

[ตักกะ] (แบบ) น. ความตรึก, ความคิด. (ส. ตรฺก; ป. ตกฺก).

พักตร,พักตร-,พักตร์

[พักตฺระ-] (ราชา) น. หน้า, ใช้ว่า พระพักตร์. (ส. วกฺตฺร).

ยันตร,ยันตร-,ยันตร์

[ยันตฺระ-, ยัน] น. ยนตร์. (ส.; ป. ยนฺต).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

ตรรกวิทยา

น. ตรรกศาสตร์.

นิรันดร,นิรันตร,นิรันตร-

[-รันดอน, -รันตะระ-] ว. ตลอดไปไม่เว้นว่าง, ติดต่อกันตลอดไป. (ป.).

อนุกาชาด

(โบ) น. อนุสมาชิกของสภากาชาด.

อนุศิษฏ์

ก. สั่งสอน, ชี้แจง. (ส.; ป. อนุสิฏฺ).

กระตรำ,-กระตรำ

ใช้เข้าคู่กับคำ กระตรก เป็น กระตรกกระตรำ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ