ค้นเจอ 202 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "หลุมฝังศพ, สุสาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สุสาน

น. สถานที่สำหรับฝังหรือเผาศพ. (ป.; ส. ศฺมศาน).

ป่าช้า

น. ป่าหรือที่ซึ่งจัดไว้เป็นที่ฝังหรือเผาศพ.

หลุม

[หฺลุม] น. ที่ซึ่งมีลักษณะเป็นบ่อ มักมีขนาดเล็กและตื้น, ที่ซึ่งขุดลงไปในพื้นดิน มีลักษณะตามต้องการเพื่อวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น หลุมเสา หลุมเผาถ่าน.

ฝัง

ก. จมหรือทำให้จมลงไปจากระดับพื้นจนมิดทั้งหมดหรือมิดแต่บางส่วน เช่น ฝังศพ ฝังทรัพย์ ฝังเสา, ทำให้จมติดแน่นอยู่ในสิ่งต่าง ๆ เช่น ฝังเพชร ฝังลาย, โดยปริยายหมายถึงลักษณะอาการคล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ฝังใจ ฝังหัว.

ศพ

น. ซากผี, ร่างคนที่ตายแล้ว. (ส. ศว; ป. ฉว).

ส้วมหลุม

น. ส้วมที่ขุดหลุมแล้วใช้ไม้กระดานหรือไม้ท่อนใหญ่ทอดพาดปากหลุมสำหรับนั่งถ่าย.

หมากหลุม

น. ผลหมากที่เกิดจากการนำหมากสุกทั้งเปลือกบรรจุลงในหลุมที่ลึกประมาณ ๑ ศอก ราดน้ำพอชุ่มแล้วปิดคลุมปากหลุมให้มิดชิด ทิ้งไว้จนเปลือกเน่า เพื่อเก็บไว้กินแรมปี

หลุมเสือก

น. หลุมที่ตรงปากใช้โคลนหรือดินเหนียวทำให้ลื่นเพื่อให้ปลาเสือกตัวลงไป.

ปลงศพ

ก. เผาผี, จัดการเผาหรือฝังศพให้เสร็จสิ้นไป.

ฮวงซุ้ย

น. ที่ฝังศพของชาวจีน, ฮวงจุ้ย ก็ว่า. (จ.).

อนุสาวรีย์

[อะนุสาวะรี] น. สิ่งที่สร้างไว้เป็นที่ระลึกถึงบุคคลหรือเหตุการณ์สำคัญเป็นต้น เช่น อาคาร หลุมฝังศพ รูปปั้น.

เฝ้าศพ

ก. อยู่เป็นเพื่อนเจ้าภาพในงานศพ.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ