ค้นเจอ 166 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สัปดาห์,อาทิตย์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สัปดาห์

[สับดา, สับปะดา] น. รอบ ๗ วัน เริ่มตั้งแต่วันอาทิตย์ถึงวันเสาร์, ระยะ ๗ วัน เช่น สัปดาห์แห่งการส่งเสริมพระพุทธศาสนา สัปดาห์แห่งการเขียนจดหมาย. (ส. สปฺตาห).

สัปดาหะ

[สับดาหะ] น. รอบ ๗ วัน เริ่มตั้งแต่วันอาทิตย์ถึงวันเสาร์, ระยะ ๗ วัน เช่น สัปดาห์แห่งการส่งเสริมพระพุทธศาสนา สัปดาห์แห่งการเขียนจดหมาย. (ส. สปฺตาห).

อาทิตย,อาทิตย-,อาทิตย์

[-ทิดตะยะ-, -ทิด] น. “เชื้ออทิติ” คือ เทวดาพวกหนึ่งซึ่งเป็นลูกนางอทิติผู้เป็นชายาพระกัศยปประชาบดี เทวดาพวกนี้มีจำนวนกล่าวไว้ต่างกัน บ้างว่ามี ๕ องค์ บ้างว่ามี ๗ องค์ บ้างว่ามี ๑๒ องค์ ได้แก่ อินทราทิตย์ (พระอินทร์) วรุณาทิตย์ (พระพิรุณ) ฯลฯ สูรยาทิตย์ (พระอาทิตย์ที่ส่องโลก); ชื่อเทวดาพระเคราะห์ คือ สูรยาทิตย์; ดวงตะวัน (ชื่อเทวดาองค์หนึ่งในนิยาย), ในตำรานพเคราะห์นับเอาเป็นดาวพระเคราะห์ที่ ๑; ชื่อวันที่ ๑ ของสัปดาห์; รอบ ๗ วัน เช่น ไม่ว่างตลอดอาทิตย์. (ส.; ป. อาทิจฺจ).

มิงโค

น. รอบ ๗ วัน, สัปดาห์หนึ่ง. (ช.).

ตะวัน

น. ดวงอาทิตย์.

ทิพากร

น. พระอาทิตย์.

วันตัว

น. วันใดวันหนึ่งในรอบสัปดาห์ซึ่งตรงกับวันเกิด.

สัตวาร

น. สัปดาห์หนึ่ง, ๗ วัน. (ป. สตฺตวาร).

โค

น. พระอาทิตย์ เช่น โคจร = ทางเดินของพระอาทิตย์ โควิถี = ทางสำหรับโคจรของพระอาทิตย์. (ป., ส.).

อาทิตยมณฑล

น. ดวงอาทิตย์, รูปที่แลดูแบนแห่งดวงอาทิตย์.

ภากร

น. พระอาทิตย์. (ป.).

มะตาหะรี

น. ดวงอาทิตย์. (ช.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ