ค้นเจอ 5,400 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "สวอก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา วอก, สวก

วอก

น. ชื่อปีที่ ๙ ของรอบปีนักษัตร มีลิงเป็นเครื่องหมาย; (ปาก) ลิง เช่น ซนเป็นอ้ายวอก; เรียกหน้าของคนที่ผัดแป้งจนขาวเกินไปว่า หน้าวอก.

หน้าวอก

น. หน้าของคนที่ผัดแป้งจนขาวเกินไป.

สัน

(ถิ่น-พายัพ) น. ปีวอก.

พยัญชนะตัวที่ ๔๐ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤตเป็นต้น เช่น สวย สงสาร สวิตช์ รส สัมผัส สวิส.

คำประกอบหน้าคำอื่นที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต บ่งความว่า กอบด้วย, พร้อมด้วย, เช่น สเทวก ว่า พร้อมด้วยเทวดา. (ป., ส.).

สก,สก-,สก-

[สะกะ-] ว. ของตน. (ป.; ส. สฺวก).

ฑังส,ฑังส-

[ดังสะ-] (แบบ) น. เหลือบ. (ป. ฑํส).

ปัญญาส,ปัญญาส-

[ปันยาสะ-] (แบบ) ว. ห้าสิบ. (ป.).

สว,สว-

[สะวะ-] น. ของตนเอง. (ส.; ป. สก).

สวนีย,สวนีย-

[สะวะนียะ-] น. คำที่น่าฟัง, คำไพเราะ. (ป.; ส. ศฺรวณีย).

โทศก

น. เรียกปีจุลศักราชที่ลงท้ายด้วยเลข ๒ เช่น ปีวอก โทศก จุลศักราช ๑๓๔๒.

มิส,มิส-,มิสก,มิสก-

[มิดสะ-, มิดสะกะ-] ว. เจือ, ปน, คละ. (ป. มิสฺส, มิสฺสก; ส. มิศฺร, มิศฺรก).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ