ผลการค้นหา

คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 35 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ว.ค.ค.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พร่อย

[พฺร่อย] ว. ครํ่าคร่า, แก่ครํ่า.

ควิว ๆ

[คฺวิว-] (กลอน) ว. อาการที่ใจหวิว ๆ เช่น ควิวควิวอกควากคว้าง ลมลอยแลแม่. (นิ. นรินทร์).

ชิณณะ

ว. แก่, เก่า, ครํ่าคร่า. (ป.).

ชีระ

(แบบ) ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

ชิระ

ว. แก่, ครํ่าคร่า, ชำรุด. (ป.).

จาตุรงค,จาตุรงค-,จาตุรงค์

[-ตุรงคะ-] ว. มีองค์ ๔, มีส่วน ๔. (ป. จาตุร + องฺค).

ทรุดโทรม

ว. เสื่อมไปเพราะร่วงโรย ครํ่าคร่า หรือตรากตรำเกินไป.

เชียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก ชีระ).

ชำเนียร

ว. แก่ครํ่าคร่า, ชำรุด. (แผลงมาจาก เชียร).

อัสดงคต

ว. ทางทิศตะวันตก เช่น อัสดงคตประเทศ. (ส. อสฺตมฺ + คต).

พสก,พสก-

[พะสก, พะสกกะ-] น. ชาวเมือง, พลเมือง. (ป. วส + ค; ส. วศ + ค ว่า ผู้อยู่ในอำนาจ).

วิประโยค

[วิปฺระโยก] น. ความพลัดพราก, ความกระจัดกระจาย, ความจากกัน. ว. เศร้าโศก เช่น วันวิปโยค แม่น้ำวิปโยค. (ป. วิปฺปโยค; ส. วิปฺรโยค).

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด