ค้นเจอ 361 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "วัชริศ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา วัชรชิต, วัชรี, วัชระ, วัชร, วัชร-

วัช

(แบบ) น. วชะ, คอกสัตว์. (ป. วช).

วัช,วัช,วัช-,วัชชะ,วัชชะ

[วัดชะ-] น. สิ่งที่ควรละทิ้ง; โทษ, ความผิด. (ป. วชฺช; ส. วรฺชฺย, วรฺชฺช).

วัช,วัช,วัชชะ,วัชชะ

น. การพูด, ถ้อยคำ. ว. ควรพูดติ, ควรกล่าวติ. (ป. วชฺช; ส. วทฺย).

วัชร

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

วัชร-

[วัดชะระ-] น. ดู [[วชิระ]]. (ส. วชฺร; ป. วชิร).

ศศ,ศศ-,ศศะ

[สะสะ-] น. กระต่าย, รอยดำที่ปรากฏในดวงจันทร์ ซึ่งถือกันว่าคล้ายกระต่าย. (ส.; ป. สส).

พยัญชนะตัวที่ ๓๘ เป็นพวกอักษรสูง ใช้ได้ทั้งเป็นพยัญชนะตัวต้นและเป็นตัวสะกดในแม่กดในคำที่มาจากภาษาสันสกฤตและภาษาอื่น เช่น ศาลา อากาศ ไอศกรีม วงศ์.

ริ

ก. เริ่มคิดหรือทำแปลกจากปรกติ (มักใช้ในทางไม่ดี) เช่น ริสูบบุหรี่ ริเที่ยวกลางคืน, ริอ่าน ก็ว่า.

วัชรชิต

[[ครุฑ]], ผู้พิชิตสายฟ้า

คำนาม

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

ตรึงศ,ตรึงศ-

[ตฺรึงสะ-] (แบบ) ว. สามสิบ. (ส. ตฺรึศตฺ; ป. ตึส).

ศมะ

[สะ-] น. ความสงบ, ความนิ่ง. (ส.; ป. สม).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ